Op vierjarige leeftijd kende deze jongen alle planeten en vlaggen van de wereld al uit zijn hoofd. Terwijl zijn leeftijdsgenootjes in de klas kennismaakten met de letter 'b', lag zijn interesse bij het leren van de Engelse taal en de complexe fysica achter het zinken van de Titanic. Hij zocht continu naar de onderliggende logica van constructies en wilde die kennis vertalen naar eigen, ingewikkelde bouwwerken.

Binnen het reguliere onderwijs ontstond een onhoudbare situatie. Omdat hij niet paste binnen de standaard kringmomenten en de eenvoudige werkjes weigerde, werd zijn gedrag gelabeld als "lastig" en "onhandelbaar". Scholen verklaarden zich handelingsverlegen. Men zag een kind dat externaliserend en boos gedrag vertoonde, maar de dieperliggende oorzaak, intellectuele ondervoeding en existentiële frustratie, bleef onopgemerkt. Na drie verschillende scholen werd hij op zesjarige leeftijd een "thuiszitter", nog voordat zijn schoolcarrière echt was begonnen.
Bij STEQ kijken we voorbij het gedrag naar de mens die erachter schuilgaat. Onze focus verschoof van het "beheersen" van de boosheid naar het maken van een werkelijke verbinding. Door de volgende pijlers werd de weg naar ontwikkeling weer vrijgemaakt:
Het resultaat is een kind dat weer plezier ervaart en contact maakt met zijn omgeving. De boosheid heeft plaatsgemaakt voor nieuwsgierigheid. Hij heeft geleerd dat hij niet "stuk" is, maar dat zijn brein op een andere, unieke golflengte werkt. Deze casus bewijst dat deze kinderen niet onhandelbaar zijn; ze hebben een omgeving nodig die hun honger naar kennis valideert en hun unieke bedrading begrijpt.
Neem vandaag nog contact met ons op of plan een gratis spreekuur in. We helpen jullie graag met de volgende stappen!